WING CHUN KUNG FU

Het Wing Chun Kung Fu is een eenvoudige vechtkunst (meer dan vechtsport) die relatief makkelijk en snel te leren is. De technieken zijn niet zozeer sierlijk, maar logisch en praktisch in een gevecht. Het Wing Chun is een zeer geschikte vechtstijl voor zelfverdediging voor mannen, vrouwen én kinderen.

Het Wing Chun (loflied voor lente) is afkomstig uit het zuid-oosten van China. De stijl is vernoemd naar het meisje Yim Wing Chun die de stijl leerde van de non Ng Mui. Deze vluchtte uit het Shaolin klooster toen de Chinese keizer opdracht gaf het klooster te vernietigen uit angst voor de monniken. Ze gebruikte de stijl om een opdringerige man te verslaan. Yim Wing Chun gaf vervolgens de stijl door.

grootmeester Yip Man	Sigung J. Wang Kiu	Sifu Ruud Perreijn

Via Wong Wah Bo, Leung Chan en Chan Wah kwam het Wing Chun terecht bij grootmeester Yip Man die de stijl in 1949 in Hong Kong introduceerde, alwaar het snel een aanzienlijke populariteit genoot. Sigung (grootmeester) J. Wang Kiu, leerling van Yip Man, bracht het Wing Chun in de jaren zeventig als eerste naar Europa. Woonachtig in Nederland, gaf hij o.a les aan Ruud Perreijn. Sifu Ruud volgde de originele stijl zoals hij deze van Wang Kiu geleerd heeft, zodat deze niet verloren zal gaan voor het nageslacht, waaronder Sifu Pieter.

In het Wing Chun Kung Fu ligt de nadruk op handtechnieken. Dit wil echter niet zeggen dat de beentechnieken verwaarloosd worden. Deze komen aan bod als de leerling enigszins gevorderd is en over de benodigde basistechnieken beschikt. Anders dan bijvoorbeeld bij Karate of Taekwondo worden aanvallen niet 'geblockt', maar met soepele doch krachtige technieken, naar de aanvaller terug gericht, afgewend.

Sifu Perreijn bij het graf van Yip Man in Hong Kong

Sigung Wang Kiu bij seminar

Bevriende sifu's (v.l.n.r. K. Jeske, R. Perreijn, H. Maier en J. Zee)